Jankerd
Geschreven door Edwin Pakal-Shanb’r op 7 juli 2011
Ik heb een nieuw favoriet televisieprogramma. Masterchef junior. In Australië wordt deze serie geproduceerd en is sinds kort in Nederland te volgen. De eerste keer dat ik keek liepen ineens de tranen over mijn gezicht. Deleten daarna waren niet veel anders. Ik bleef janken. Gut, wat een jankerd dacht ik nog.. En vervolgens: waarom raakt dit programma mij nu zo? Ik was er oprecht verbaast onder.
Eigenlijk was het antwoord niet zo moeilijk. In dit programma komen elementen van puurheid en uit het hart naar voren. Zuiverheid en enthousiasme. Blijheid… Kinderen tot een jaar of 12 doen mee aan dit programma en laten zien wat ze kunnen maken in de keuken. Nou, geloof me, ik kan het niet zo! Menig chefkok kan uit de creaties van deze kinderen voldoende inspiratie opdoen om de komende jaren nog te kunnen koken! En als je dan ziet hoe creatief en vol overgave zij aan het kokkerellen zijn, vanuit hun puurheid en onbevangenheid… De trots en de passie die ze uitstralen als ze klaar zijn… Ongelooflijk! Wat is er nu puurder dan kinderen die hun passie nastreven en uitvoeren?
En dan de supporters. Ouders zitten op de tribune en kijken vol vertrouwen en medeleven naar de creaties van hun kinderen. Ik heb goed zitten kijken en ik kreeg niet de indruk dat het competitie element de overhand had… Niet: mijn kind moet winnen. Wel: ik ben zo trots op wat mijn kind doet. Oprechte emoties, ‘zelfs’ vaders die hun tranen laten zien van trotsheid! Emoties die je in je hart raken!
Een derde element zijn de producten waar de kindereen mee werken. Producten van Moeder Aarde. De mooiste groenten en fruit, maar ook vlees en vis (is misschien jammer voor de vegetariërs onder ons, waar ik er ook een van ben) staan op tafel. Verse producten van onze mooie planeet die met respect worden behandeld. Ok, soms brandt er wat aan en wordt het in de prullenbak gegooid, maar de basis is dat er met liefde en respect met het voedsel wordt omgegaan. Met liefde wordt er gekookt. Wat een mooi voorbeeld van de samenwerking tussen mens en Aarde!!
En tot slot, de jury. Het is en blijft een wedstrijd. Voor diegenen die Masterchef wel is gezien hebben, de kritiek is niet van de lucht. Het kokswereldje is een harde. Hard werken, veel stress en hiërarchie. In de reguliere uitzendingen geven de juryleden ongezouten kritiek. Dezelfde juryleden jureren ook de Masterchef junior. Dezelfde juryleden, dat was even spannend hoe zij de kinderen gingen benaderen. Maar deze juryleden lieten een totaal ander beeld zien… Elke hap die ze namen werd vol overgave en passie genomen en of ze het nou lekker vonden of niet, er werd gewoon niets afgekraakt, NIETS! Uit elk gerecht wisten ze een positieve terugkoppeling te geven! Een voorbeeld was een pudding die niet gaar was. ‘ik vind het krokante korstje echt geweldig, dat heb je goed voor elkaar gekregen!’ was de terugkoppeling. Geen afkraak rede, maar positiviteit! Benadruk wat er goed gedaan wordt, en niet wat er niet goed is…. Echt alle lof voor de jury die op deze manier een programma weten neer te zetten vanuit positiviteit, oprechtheid en persoonlijke aandacht!! Respect!!
Tja, al deze elementen bij elkaar… Ik houd het niet droog. Eindelijk een echt en oprecht programma. Een programma wat liefde, eenheid, samenwerking en stimulans laat zien. Een programma met energie van de nieuwe tijd. Ik hoop toch zo dat deze energie zich snel als een olievlek gaat verspreiden door medialand. Kunnen we lekker elke avond janken 